Help, wat doe ik verkeerd?

by | Jul 16, 2020 | Gedrag, Hondentraining

Daar loop je met je pup…

Nou ja lopen, het is meer stapjes zetten en dan weer even pauzeren. Je pup gaat er lekker bij zitten op 1 bil en kijkt rond. En dan komt er een buurtgenootje op je af. Wild enthousiast op je pup afgestormd. Je pup schiet achter je benen, geeft een hoge gil en probeert zich los te trekken van de riem om weg te komen. Compleet overdonderd. De reactie van de andere eigenaar: “Gossie, hij doet niks hoor, hij wil alleen maar met je spelen. Kijk maar, kom eens, kom dan.” De andere hond blijft toenadering zoeken, op aandringen van de eigenaar. De eigenaar neemt geen afstand en nu hoor je zelfs een licht gegrom vanachter je benen.

Is dat nu jou pup die gromt? Je voelt je heel ongemakkelijk, bent inmiddels door je hurken gegaan en probeert je pup een beetje gerust te stellen. De eigenaar druipt eindelijk gelukkig af, maar kan het niet laten nog even iets te zeggen. Een pup die niet enthousiast reageert op een andere hond die ‘alleen maar wil spelen’, daar mag je wel wat aan gaan doen. Nou succes hoor…

Dit soort situaties gebeuren nog zo vaak. De ‘goed bedoelde adviezen’ en meningen vliegen je om de oren als je met een pup de straat op gaat. Je zou er haast van binnen willen blijven. Wanneer jij jezelf in dit stukje herkent, en je pup, dan doe je (nog) niets verkeerd. Ja misschien moet je deze buurman of buurvrouw voortaan ontwijken;) Want op dit punt ben je juist heel goed bezig, je ziet dat je pup anders reageert dan je misschien had verwacht. Je kijkt naar je pup, je ziet de signalen die hij afgeeft.

Veel mensen kiezen voor een pup omdat ze denken dat ze een pup helemaal kunnen kneden en vormen tot iets wat zij graag zouden willen zien. Deels is dat waar, deels ook niet. Honden, dus ook die van jou, worden geboren met een eigen karakter. Iedere hond is, net als wij mensen, een individu. Ze hebben allemaal hun eigen voorkeuren, behoeften en motivaties. Dat karakter zit er al in, net als bij een kind. Aan ons om ervoor te zorgen dat een pup krijgt wat hij/zij nodig heeft om zich te ontwikkelen tot een stabiele volwassen hond, die het liefst ontspannen en vrij in het leven staat. Rekening houden met het karakter en niet over grenzen gaan van je pup is daarbij erg belangrijk.

Maar hoe ga je dan verder?

Het is aan ons om onze nieuwe vriend te begeleiden in een voor hem hele nieuwe (mensen)wereld. Hoe ga je om met allerlei verschillende situaties, met andere honden die we tegenkomen, andere dieren of met mensen die je benaderen, binnenshuis en buiten. Voor de ene pup is dit allemaal een stuk makkelijker dan voor de andere. Tref je een pup zoals deze, dan kunnen sommige dingen heel erg spannend zijn en dan zien we al snel dat het doseren van prikkels van cruciaal belang is in deze gevoelige periode, maar bij veel honden ook daarna nog. Overal waar te voor staat is niet goed, zo ook in dit geval. Zie je dat je pup moeite heeft met een situatie doe dan een stapje terug. Een pup hoeft zeker niet fysiek contact met iets of iemand te hebben om er toch een positieve leerervaring aan over te houden.

Socialiseren doet een pup met al zijn zintuigen, dus ook met de ogen. Belangrijk is juist niet over de grenzen van je pup heen te gaan. Ga hem niet dwingen om ergens kennis mee te maken maar zorg dat het initiatief bij je pup blijft liggen. Hoe meer vertrouwen in jou als begeleider, hoe makkelijker je pup wel op dingen durft af te stappen. Geef hem de tijd om naar iets te kijken, zonodig vanaf een afstandje. Dit kan ook bij jou op de arm zijn als er te veel prikkels in de omgeving zijn, allemaal prima. Zoekt hij steun bij je, geef hem die dan. Gelukkig weten we inmiddels uit onderzoek dat je angst niet kunt belonen, dus laat je pup er niet alleen voor staan. Kruipt hij weg voor iets, doe een paar passen terug en kijk er samen nog eens naar, is het nu oke of niet, zoek het punt waarop hij weer meer relaxed is.

Veiligheid en vertrouwen voorop

Zorg dat je je pup leert kennen, zorg dat jij het gevoel van veiligheid garandeert. Wanneer je je veilig voelt kun je leren, dat zou het allereerste uitgangspunt moeten zijn. Daarna kun je leren hoe je omgaat met nieuwe situaties en allerlei prikkels, welke vaardigheden je daarvoor nodig hebt, en die kun jij je pup geven. Alles op basis van vertrouwen, veiligheid en verbondenheid.

En het tempo, …dat bepaalt je pup!

Dit artikel is geschreven door Danielle Mastenbroek- de Vries. Het overnemen van de tekst zonder schriftelijke toestemming is niet toegestaan. Het delen via social media kanalen wordt wel gewaardeerd, uiteraard dan graag met bronvermelding.

Recente blogposts

Hij pakt altijd dat wat niet mag!

Hij pakt altijd dat wat niet mag!

Juist steeds die slipper of de afstandsbediening... Herken je dit? Je koopt de meest leuke speeltjes voor je hond, hij speelt er misschien 1 keer mee en daarna laat hij ze links liggen. Maar juist de slippers, sokken, afstandsbediening, speelgoed van de kinderen,...

Hij vindt er wat van…

Hij vindt er wat van…

Ken je die blik van diegene die jij zo goed kent? Die blik van misschien je partner of je kind. Waaraan je ziet dat de ander ergens iets van vindt. Een situatie, een opmerking of gewoon een prikkel die iets met die ander doet. Dat zie je aan kleine signalen. Mensen...

Trots op je hond

Trots op je hond

Trots zijn op je hond. Vorige week nog zei iemand dat tijdens de les tegen me. ‘Hoe trots kun je zijn op je hond!’ Een heerlijk gevoel. Voor jezelf, maar zeker ook voor je hond, want, ja absoluut, dat voelen ze. Ik sloot met een heerlijk gevoel de les af. Veel vaker...